چنين گفت لشكر به افراسياب * كه اى شاه بادانش زودياب « 1 » هر آن گَه كه فرمان دهد شهريار * ميان را ببنديم در كارزار ببنديم دامن به دامن درون * به خنجر ز دشمن بريزيم « 2 » خون به ايران‌زمين آتش اندر زنيم * ز سر ديدهء دشمنان بركنيم چو برزو ز نام‌آوران اين « 3 » شنيد * بجوشيد و از جايگه بردميد چنين گفت با شاه توران‌زمين * كه اى شاه تركان « 4 » ماچين و چين تو دل را بدين كار غمگين مدار « 5 » * كه فردا برآرم از ايشان دمار « 6 » كه من چون سپه روى آرد به روى * چو برخيزد آواى كوس از دو روى « 7 » دل تو ازين كار « 8 » بىغم كنم * همه پشت بدخواه را بشكنم « 9 » ببرم سر رستم زال زر * به پيش تو آرم سر كينه‌ور نمانم به ايران‌زمين بار و برگ * بر ايشان فشانم يكى باد مرگ « 10 » سرانشان ببرم به شمشير تيز * برآرم از ايرانيان رستخيز به نيزه « 11 » بر ايشان شبيخون كنم * جهاندار بيند كه من چون كنم

--> ( 1 ) . ن : و جاه و آب . ( 2 ) . ن : برانيم . ( 3 ) . ن : برزوى نام‌آور آن را . ( 4 ) . ن : تركان و . ( 5 ) . ن : مكن . ( 6 ) . ن : ميان دو ابرو پر از چين مكن . ( 7 ) . ن : غو كوس برخيزد از هردو سوى . ( 8 ) . ن : رنج . ( 9 ) . ن : همان پشت بدخواه تو خم كنم . ( 10 ) . پس از اين بيت در دست‌نويس « ن » دو بيت و در « م » ، « پ » يك بيت اضافه دارد ؛ ن : نه رستم بمانم نه شاه و نه تخت * نه خسرو بمانم نه تاج و نه تخت ( ! ) نه خسرو بمانم نه گودرز و گيو * نه آن نامداران و گردان نيو م : نه رستم بمانم نه خسرو نه گيو * نه آن نامداران [ و ] مردان نيو پ : نه كاوس مانم نه رستم نه گيو * نه طوس و نه گودرز گردان نيو ( 11 ) . ن : هم‌اكنون .